بدون عنوان

فراموشی را بستاییم چرا که ما را بعد از مرگ نزدیک ترین دوست زنده نگه میدارد.

و فراموشی را با دردناک ترین نفرت ها بیامیزیم, زیرا که انسان دوستش را فراموش میکند, رنگ مهربان یک رهگذر را... آن را هم فراموش میکند.

 

از کتاب "بار دیگر شهری که دوست میداشتم", نادر ابراهیمی

+ دوشنبه ٢٢ آذر ۱۳۸٩
ديدگاه
تگ ها: رو نوشت