ساحره ی پرتوبلو

 

"

«زمین مال ما نیست, ما مال زمینیم: قدیم ها که همه اش توی سفر بودیم, هر چی دور و برمان بود, مال ما بود: گیاه ها, آب, چشم انداز هایی که کاروان های ما از آن می گذشتند. قوانین ما قوانین طبیعت بود: اقویا زنده می مانند و ما ضعفا, ما تبعیدیان ابدی, یاد گرفتیم که نیرویمان را پنهان کنیم و فقط موقع ضرورت ازشان استفاده کنیم.

ما اعتقاد داریم که خدا صرفاً خالق کیهان نیست, خدا خود کیهان است و ما در خداییم و او در ماست. اما...»

مکث کردم. اما تصمیم گرفتم ادامه بدهم, با این کار به خاطره ی حامی ام احترام میگذاشتم... "

کتاب "ساحره ی پروتوبلو", پائلو کوئلیو, ترجمه ی آرش حجازی

 

+ شنبه ٢٠ آذر ۱۳۸٩
ديدگاه
تگ ها: رو نوشت ؛ پائولو کوئلیو